2006/Apr/20

ท้องฟ้าที่สวยสดของด.ญ.ตาบอด

เมื่อคราวที่ผมยังเรียนอยู่ที่ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมเจอร์ฝรั่งเศสของเรา หลังเลือกเรียนช่วงเย็น จะมีเพื่อนกลุ่มหนึ่งประมาณ 10 คน ไปช่วยสอนพิเศษและสอนการบ้านให้กับเด็กตาบอดที่โรงเรียนสอนคนตาบอดภาคเหนือ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก มหาวิทยาลัยของเราเลย

มันเป็นความรู้สึกแสนวิเศษกับการที่เราได้อ่านหนังสือให้กับคนที่มองไม่เห็น ได้เขียนหนังสือตามคำพูดที่เราอ่าน ด้วยตัวหนังสือของเขา ผมจะรู้สึกตื้นตัน ที่ได้เห็นปลายเหล็กแหลมๆ ที่แทงลงไปบนกระดาษอย่างไม่เกียจคร้าน

ผมว่าพวกเขาเหล่านั้น เหมือนผู้วิเศษจากฟากฟ้า ที่ไม่อาจจะมองเห็นสิ่งที่พวกเราเห็นด้วยตาเปล่า หากแต่พวกเขามองเห็นด้วยตาของนางฟ้า และเทวดาทั้งหลาย จุดแต่ละจุดที่เกิดจากเหล็กแหลมนั้น ต่อกันเป็นคำๆเหมือนภาษาของมนุษย์จากดาวอื่น ดาวดวงที่ช่างมองเห็นทุกสิ่งงดงามและแสนดี

ผมเป็นคนที่ชอบเด็กเล็กๆ ที่บ้านเด็กตาบอด (อย่างที่ผมเรียก) จะมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อยู่ 3-4 คน ชื่อ ด.ญ.ปาล์ม คนนี้จะมีตาที่มองเห็นบ้าง ข้างหนึ่ง ด.ญ.ป๊อบ ด.ญ.มีเซ และด.ญ.วันวิสาห์ ที่สนิทกับผมมาก นับตั้งแต่ปีแรกที่ผมได้ไปกับเพื่อน จนกระทั่ง ผมเรียนจบ ทำงาน จากเด็กหญิงตัวเล็กๆ ท่าทางขี้กลัว ขี้โรคและขี้อ้อนอย่างวายร้าย กลายเป็นเด็กหญิงที่แข็งแรง เดินเร็วๆ กระโดดโลดเต้น และกล้าเล่นเครื่องเล่นผาดโผน ทั้งที่เมื่อก่อน แค่ชิงช้าที่เราจะไกวให้ยังกลัว ไม่ยอมเล่น เมื่อผมกลับไปหาพวกเขาเมื่อราว 2 ปี ก่อน แค่ได้จับมือของผม และได้ยินเสียงทักทายพวกเขาก็จำชื่อผมได้ และเข้ามากอด มาอยู่ใกล้ๆ สอบถามความเป็นไป และยังอยากให้ผมเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟังด้วยความสนใจเช่นเดิม

ด.ญ.วันวิสาห์ เด็กหญิงตัวเล็กที่ป่วยบ่อย ผิวขาวซีดเมื่อ 5 ปี ก่อน กลับเป็นเด็กหญิงที่บอกกับผมขณะที่จับมือผมไว้ว่า ตอนนี้หนูโตแล้วนะคะ หนูกล้าแล้ว หนูอยากเล่นอะไรก็เล่นได้แล้ว หนูไม่กลัวอะไรอีกต่อไปแล้ว เพราะว่าหนูโตแล้ว พี่อุ้มหนูไม่ไหวแล้ว.. เธอเป็นเด็กหญิงที่ทำให้ผู้หญิงคนในอดีตของผมร้องไห้ได้ เพียงแค่ผมเล่าคำพูดนี้ให้เธอฟัง หลังเราเลิกรากันไป เพราะเธอและเด็กหญิงวันวิสาห์ ใกล้ชิดกันมากในอดีต อดีตที่มีผมและเธออยู่ที่นั่น

หลังจากเรียนจบและเลิกรากับผู้หญิงนัยน์ตาเศร้าคนนั้น ผมแทบไม่ได้กลับไปที่บ้านเด็กตาบอดอีกเลย ในความทรงจำของผมบ่อยครั้ง ผมตัวเองเมื่อใดที่รู้สึกเฟล จะต้องไปนี่นั่น ไปมองเห็นแถวของผู้วิเศษเหล่านี้ที่เกาะเกี่ยวกันเดินไปมา การช่วยเหลือ คำพูดที่สร้างสรรค์กำลังใจ ทำให้ผมไม่แน่ใจว่าอาจจะเป็นตัวผมเองที่ตาบอด ไม่ใช่พวกเขา ผมเองที่เอาเปรียบ เมื่อใดก็ตามที่หมดกำลังใจ หรือคิดถึงเรื่องราวเก่าๆอย่างรุนแรง ผมจะไปที่นั่น เพื่อซึมซับเอาพลังชีวิตที่งดงามเหล่านั้น มากกว่าได้มอบสิ่งดีๆให้กับพวกเขา

ผมนึกแปลกใจอยู่เสมอที่พวกเขาเหล่านั้นมองโลกในแง่ที่งดงาม และมองเห็นโลกและผู้คนงดงาม แม้ความเป็นอยู่และสิ่งที่พวกเขาได้รับจะไม่ได้ดีมากเท่าที่ควรจะได้รับ ผมอยากจะโทษต่อสังคม ที่ให้โอกาสแก่คนที่มีไม่ครบน้อยเหลือเกิน เด็กจากบ้านตาบอดหลายคน จำต้องกลับไปอยู่บ้านเฉยๆ ไม่มีโอกาสพัฒนาความรู้ความสามารถของตัวเอง ไม่อาจแม้แต่เลือกชีวิตของตัวเอง ไม่มีโอกาสที่จะได้เรียนหนังสือ และได้อยู่แวดล้อมเพื่อนๆที่ดีต่อพวกเขาจากใจ เพื่อนๆที่มีร่างกายและจิตใจเหมือนๆกัน ด้วยเหตุผลของความยากไร้และขาดแคลน

ทำไมอาชีพของคนตาบอดไม่ดีกว่าการเป็นขอทาน เป็นคนร้องเพลงขอเรี่ยไร ทำไมพวกเราไม่ช่วยกันทำอะไรให้มันดีกว่านี้ พวกเขาก็มีความฝันที่จะเป็นเหมือนที่พวกเราฝัน พวกเขาก็อยากเห็นท้องฟ้า ดวงดาว และพระจันทร์ หรือแม้แต่อยากเป็นนักบินอากาศ เป็นหมอ เป็นครู ได้เช่นกัน นี่เป็นเรื่องน่าเศร้าที่เราเอาแต่ละเลยสิ่งที่อยู่คู่กับวิถีชีวิตของเรา เป็นคู่ขนานของชีวิตเราทุกคนมานานเหลือเกิน

ผมเชื่อว่าเราเองที่เป็นผู้ทำลายท้องฟ้าสีสวยของเด็กหญิงและเด็กชายจากดาวดวงที่งดงามเหล่านั้น และผมเศร้าเสมอเมื่อผมจำเรื่องราวที่ไม่เอาไหนของตัวเอง บางเรื่องที่ผมสร้างความหวังทิ้งไว้ให้กับพวกเขาเหล่านั้น หากแต่แม้บัดนี้ยังไม่มีโอกาสได้สานต่อ

ผมเชื่อว่าผมคงไม่ก้าวไปไหน หากว่าผมยังไม่สามารถลุความตั้งใจของผมได้

................

แรงบันดาลใจจาก http://natthani.exteen.com/20050924/entry

ภาพThe Blind Girl Sir John Everett Millais

จาก http://www.illusionsgallery.com/Blind-girl-Millais.html

Comment

Comment:

Tweet


Very nice site!
#8 by toieeror (222.76.212.17) At 2009-10-04 21:12,
Hello.Thanks so much.
#7 by Kamagra (195.188.16.14) At 2006-11-03 05:16,
Very informative and very easy to navigate. I plan to return again. Thank you, excellent work.
#6 by Verry nice! (83.18.15.172 /127.0.0.1) At 2006-09-28 01:52,
Very interesting and professional site! Good Luck!
#5 by Halcion (203.113.13.3) At 2006-09-14 21:06,
Thanks so very much for taking your time to create this very useful and informative site. I have learned a lot from your site. Thanks!!
#4 by Honda Miami (87.248.183.183) At 2006-08-30 23:28,
ฤ๎แ๐๛้ ไๅํ
#3 by าๅ๑๒๎โ๎ๅ ๑๎๎แ๙ๅํ่ๅ (87.248.183.183) At 2006-08-30 23:00,
ความรักสวยงามเสมอ
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร
............
ถึงน้องๆ บ้านคนตาบอดจะอยู่ในโลกมืด
แต่ใจน้องๆเหล่านั้น ก็หาได้มืดมิด ไป
#2 by รัติกานต์ At 2006-04-20 14:25,
อยากทำในสิ่งที่คุณได้ทำบ้างจังค่ะ น่าจะเป็นเวลาที่วิเศษที่สุดนะคะ

ขอเป็นกำลังใจให้น้อง ๆ ตาบอดด้วยคนนะคะ
#1 by ~ * ~ Sun Sun ~ * ~ At 2006-04-20 09:29,

เบน
View full profile