2007/Feb/22

เด็กหญิงที่อยู่ในใจเสมอ -น้องแอน ทองดี- ไม่รู้ว่าป่านนี้จะโตขนาดไหนแล้ว

ผมเคยคิดว่าบางทีชีวิตของตัวเองนั้นยากลำบากเต็มที ทุกข์ที่มีดูยิ่งใหญ่ จนแม้จะผ่านมันไปก็บั่นทอนตัวเองมากเต็มทน ความอดทนที่มีน้อย ยิ่งน้อยลงไปอีก ช่วงเวลาที่แย่ที่สุดสำหรับผม ก็อาจคือช่วงเวลาที่ไม่สามารถผลักตัวเองให้ลุกเดินต่อ หรืออยากที่จะทำอะไรต่อไปได้ แต่แล้วคืนหนึ่ง ที่ผมให้โลกกว้างบอกเล่าเรื่องราวผ่านทีวีให้ผมให้เห็น ได้ฟัง และพบว่ายังมีอีกหลายชีวิตที่ต่อสู้ดิ้นรน ในสภาพที่แย่ยิ่งกว่า แล้วมีเหตุผลอะไรที่ทำให้เราไม่ลุกขึ้นมาสู้สักที

ช่วงเวลาที่ผ่านมา ผมไม่ได้เดินทางเลย ขังตัวเองให้อยู่แต่กับโลกที่จำกัดคนเข้าและออกมาก เลือกอยู่กับสิ่งที่ไม่กระทบกระเทือนใจตัวเอง จนรู้สึกเหมือนตัวเองง่อยเปลี้ยเสียขาไปแล้ว ที่แน่ๆหัวใจของผมเป็นอัมพาต ผมไม่เชื่อมั่น ศรัทธาต่อสิ่งใดเลย แม้แต่การมีชีวิตอยู่ ก็ปล่อยมันเป็นไปอย่างเปล่าไร้สิ้นดี

ผมว่าด้วยการดำเนินชีวิตเช่นนี้ต่างหาก ที่มันบั่นทอนกำลังใจของเรา ไม่ใช่ด้วยเหตุผลของคนอื่น แต่เหตุผลของคนขี้แพ้อย่างเรามากกว่า ที่ผ่านมาผมเฝ้าปลุกปลอบคนไม่กี่คนบนโลกของผมให้เดินต่อ ทุกๆครั้งที่พวกเขาบอกผมว่าเขาล้า แต่เมื่อพวกเขาเดินต่อไปได้ แม้สภาพไม่เต็มร้อย แต่ผมเองกลับเป็นคนที่ท้อยิ่งกว่าเขาเหล่านั้นเสียอีก

ความท้อแท้ที่บั่นทอนกำลังใจทั้งหมดของผมไปสิ้น ผมแทบไม่อดทน ทั้งที่ปากบอกพวกเขาให้อดทน ผมแทบไม่เริ่มหยิบจับทำอะไร ทั้งที่บอกให้คนเหล่านั้น ใช้ชีวิตต่อไป

วันสองวันมานี้ ดวงตาของผมเริ่มลืมขึ้นและมองเห็นสีของโลกอย่างแจ่มชัด โลกที่ผมหวาดหวั่นว่าผมจะทุกข์อีกไหม แล้วอีกนานเท่าใดผมจึงจะลุกเดินขึ้นได้ เพื่อนบนโลกเสมือนบางคนเขียนในพื้นที่ของเธอว่า เมื่อไหร่จะมีชีวิตที่เสถียรเสียที ผมเองเช่นกัน อยากมีชีวิตที่มั่นคง ไม่แกว่งไกวไปกับเรื่องราวใดๆที่ทำร้ายใจ หรืออาจทำให้หัวใจไม่นิ่ง แต่วันนี้ ด้วยสภาพที่นิ่ง และสภาพจิตใจที่ค่อนข้างมั่นคง ผมเริ่มรู้สึกว่าต่อให้จะมีเรื่องใดมาทำให้ตัวเองแกว่งไกวไปกับจังหวะของมันอีก ผมก็จะหายดี และเริ่มเป็นปกติได้เร็วขึ้น

หากมันเป็นสิ่งที่จะต้องเกิด ก็ไม่มีอะไรให้เราต้องกลัว เพราะชีวิตคนก็เท่านี้เอง ทุกข์ เศร้า คลาย และก็หาย กลับมาสุขได้ แต่สุขนั้นไม่เคยจีรัง เช่นเดียวกับความรัก เมื่อนำมาซึ่งความเบิกบาน ร่าเริงเราก็สุข และทุกข์ได้ในไม่ช้า ไม่มีสิ่งใดอยู่กับเรานาน นอกเสียจากที่มันจะวนมา จากไป และในไม่ช้ามันก็จะวนมาอีก

สร้างภูมิคุ้มกันให้กับตัวเอง นั่นคงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด หวังว่าในวันยากๆ ของพวกคุณ ก็จะสามารถลุกขึ้นมา ล้างหน้าล้างตา แล้วทำต่อไป ชีวิตก็เพียงเท่านี้เอง หากเราทำให้มันยาก มันก็ยาก

ผมเริ่มออกเดินทางครั้งใหม่แล้ว ครั้งนี้ยาวไกล ด้วยเดิมพันที่มากกว่าเดิม เพื่อทดสอบสิ่งที่เรียกว่าความอดทนที่คนบนฟ้ามอบให้มา แม้ชีวิตจะตลกที่ไม่ยอมให้เรารู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร หากว่ามันแย่กว่านี้เสียอีก เราจะทำอย่างไร แต่คนบนฟ้าก็มอบความรู้สึกอย่างหนึ่งให้กับคนทุกๆคน ก็คือ ความรู้สึกรักตัวเอง หรือหลงตัวเองในบางสิ่ง ที่เรียกว่าความหวังให้กับเรา ดังนั้นแม้พรุ่งนี้จะเลวร้ายกว่าวันนี้ เราก็ยังมีความหลงตัวเองอันนั้น ด้วยเชื่อว่าในความเลวร้ายที่สุดยังมีความหวัง และความเชื่อมั่นว่าคนบนฟ้าจะไม่ใจร้ายเกินไปที่ปล่อยให้เราเผชิญช่วงเวลาที่ยากลำบากลำพัง

รอฟังการเดินทางครั้งใหม่ของผมนะครับ

และผมจะแอบบอกแหล่งสร้างพลังใจของผมให้นะครับ หากว่าพวกคุณไม่ค่อยมีเวลาได้ดูโลกกว้างผ่านทีวีเหมือนผม

ครั้งแรก สิ่งที่กระตุ้นให้ผมมองโลกหม่นๆด้วยพลังใจมากขึ้นคือเรื่องราวของพวกเขาเหล่านี้ครับ

http://72.14.235.104/search?q=cache:8emLwagr9NgJ:modernine.mcot.net/view.php%3Fnews_id%3D2799%26tk%3Den9+%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99,%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%99&hl=th&ct=clnk&cd=1&gl=th

ผู้มาเยือนตอน โรคเรื้อน ทั้งสองตอน ผมชอบทีวีบูรพาที่มีแนวทางเด่นชัด และพยายามเผยแพร่เรื่องราวที่เราเพิกเฉย และมองข้ามามากันตลอด

ติดตามได้ที่นี่ครับ http://hiptv.mcot.net/hipPlay.php?id=9356

และอีกหนึ่งแหล่ง ที่เคยเรียกน้ำตาของผมได้ ก็คือ สกู๊ปชีวิตของช่อง 7 ครั้งหนึ่งผมร้องไห้ให้คุณยายที่อยู่บนโลกนี้มากกว่าค่อนชีวิตของเธอด้วยความปรารถนาเพียงอย่างเดียว คืออยากได้ทีวี ผมคิดว่าถึงตอนนี้คงมีคนมอบทีวีให้คุณยายไปแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าทีวีที่คุณยายได้รับนั้น ตอบความต้องการสูงสุดในชีวิตของคุณยายได้ไหม เมื่อทีวีในความฝันและความจริงต่างกันเหลือเกิน

หลากหลายเรื่องราวของชีวิตที่ไม่ยากน้อยเลย ที่นี่ครับ http://www.ch7.com/website/news/scoop_lifescoop2102.html

บางทีผมก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่า หากว่าเป็นผม จะอดทนได้ไหม

ขออวยพรให้ทุกคนมีทางสร้างกำลังใจให้ตัวเอง และมีโลกที่ตัวเองปรารถนานะครับ

และขอให้มีคนที่รักมากที่สุดอยู่ในโลกใบนั้นด้วย อย่าให้เหมือนกับผม

สำหรับคุณโลกที่ไม่มีผมสำหรับคุณคงสบายดี ส่วนผมไม่เคยเสียใจเลยที่รักคุณ และยังรัก ตราบจนลมหายใจนี้ในปัจจุบัน

ก็เพราะคุณคือลมหายใจของผมนี่นา...

Comment

Comment:

Tweet


#206 by (200.66.26.8|148.251.92.48, 200.66.26.8) At 2014-06-23 08:57,
#205 by (200.66.26.8|148.251.92.48, 200.66.26.8) At 2014-06-23 08:56,
#204 by (200.66.26.8|148.251.92.48, 200.66.26.8) At 2014-06-23 08:54,
#203 by (191.240.136.35|148.251.91.38, 191.240.136.35) At 2014-06-21 21:50,
#202 by (191.240.136.35|148.251.91.38, 191.240.136.35) At 2014-06-21 21:46,
#201 by (80.227.12.90|80.227.12.90) At 2014-06-17 16:55,
Hello! cdfgdfk interesting cdfgdfk site! I'm really like it! Very, very cdfgdfk good!
#200 by (58.153.93.68|58.153.93.68) At 2014-01-22 22:21,
Hello! eedeekd interesting eedeekd site! I'm really like it! Very, very eedeekd good!
#199 by (199.168.187.62|199.168.187.62) At 2014-01-22 22:20,
Hello! cfeafdd interesting cfeafdd site! I'm really like it! Very, very cfeafdd good!
#198 by (103.6.237.67|103.6.237.67) At 2014-01-22 13:56,
Hello! dddkekd interesting dddkekd site! I'm really like it! Very, very dddkekd good!